این مدل مبتنی بر قراردادی است که سازمان استانداردهای جهانی ایزو ، بهعنوان مرحله ای از استانداردسازی و یکسانسازی قراردادهای لایههای مختلف توسعه دارد . نام این مدل مرجع به این دلیل OSI است که با اتصال سیستم های باز سروکار دارد و سیستمهای باز ، سیستم هایی هستند که کدها و پروتکل آنها برای ارتباط باسیستمهای دیگر باز هستند.
این مدل هفت لایه دارد که اصولی که منجر به ایجاد این لایه ها شده اند عبارتند از :
1 - وقتی نیاز به سطوح مختلف از انتزاع است ، لایه ای باید ایجاد شود.
2 - هر لایه باید وظیفه مشخصی داشته باشد.
3 - وظیفه هر لایه باید با در نظر گرفتن قراردادهای استاندارد جهانی انتخاب گردد.
4 - مرزهای لایه باید برای کمینه کردن جریان اطلاعات از طریق رابط ها انتخاب شوند.
اکنون هفت لایه را به نوبت از لایه پایین مورد بحث قرار می دهیم:
1 – لایهی فیزیکی (Physical Layer):
به انتقال بیتهای خام برروی کانال ارتباطی مربوط می شود. در اینجا مدل طراحی با رابط های مکانیکی ، الکتریکی ، و رسانه انتقال فیزیکی که زیر لایه فیزیکی قرار دارند سروکار دارد.
اين لايه، ولتاژ سيگنالها و همچنين اتصالات فيزيكي را براي ارسال توسط رابط انتقال مانند HUB ها يا Repeater ها(تكراركننده ) تعريف مي كند .
2 – لایهی اتصال دادهها (Data link layer):
مبین نوع فرمت هاست مثلا" شروع فریم ، پایان فریم، اندازه فریم و روش انتقال فریم . وظایف این لایه شامل موارد زیر است :
مدیریت فریم ها ، خطایابی و ارسال مجدد فریم ها، ایجاد تمایز بین فریم های داده و کنترل و ایجاد هماهنگی بین کامپیوتر ارسال کننده و دریافت کننده داده ها.
پروتکل های معروف برای این لایه عبارتند از :
الف - پروتکل SDLC که برای مبادلهی اطلاعات بین کامپیوتر ها بکار می رود و اطلاعات را به شکل فریم سازماندهی می کند.
ب - پروتکل HDLC که کنترل ارتباط داده ای سطح بالا زیر نظر آن است و هدف از طراحی آن این است که با هر نو ع ایستگاهی کارکند از جمله ایستگاههای اولیه ، ثانویه و ترکیبی.
اين لايه انتقال فيزيكي داده ها، بين ايستگاهها را مديريت مي كند. همانطور كه مي دانيد، يك بستهی اطلاعاتي ( فريم اطلاعاتي) داراي فيلدهاي((Checksum، آدرس مبدا و مقصد است كه با استفاده از اين اطلاعات، يك اتصال فيزيكي بين ماشين مبدا و مقصد برقرار مي كند.
3 – لایهی شبکه(Network Layer):
وظیفهی این لایه ، مسیر یابی می باشد. این مسیریابی عبارت است از : تعیین مسیر متناسب برای انتقال اطلاعات. لایهی شبکه، آدرس منطقی هر فریم را بررسی می کند و آن فریم را بر اساس جدول مسیر یابی به مسیر یاب بعدی می فرستد . لایهی شبکه، مسوولیت ترجمهی هر آدرس منطقی به یک آدرس فیزیکی را بر عهده دارد. پس می توان گفت برقراری ارتباط یا قطع آن و مالتی پلکس کردن از مهمترین وظایف این لایه است. از نمونهی بارز خدمات این لایه ، پست الکترونیکی است.
4 – لایهی انتقال (Transport Layer):
وظیفهی ارسال مطمئن یک فریم به مقصد را برعهده دارد. لایهی انتقال پس از ارسال یک فریم به مقصد ، منتظر می ماند تا سیگنالی از مقصد مبنی بر دریافت آن فریم دریافت کند. در صورتیکه لایهی انتقال، سیگنال مذکور را از مقصد دریافت نکند. مجددا" اقدام به ارسال همان فریم به مقصد خواهد کرد.
اين لايه كنترل سالم رسيدن اطلاعات را توسط برقراري پروتكل پيغام بر عهده دارد و عمل عيب يابي را انجام مي دهد. اين لايه توسط نرم افزار مديريت مي شود.
5 – لایهی اجلاس (Session Layer):
این لایه وظیفهی برقراری یک ارتباط منطقی بین نرم افزارهای دو کامپیوتر را بر عهده دارد که به یکدیگر متصل هستند. وقتی که یک ایستگاه بخواهد به یک سرویس دهنده(server) متصل شود ، سرویسدهنده، فرایند برقراری ارتباط را بررسی می کند، سپس از ایستگاه ، درخواست نام کاربر و رمز عبور را خواهد کرد. این فرایند نمونه ای از یک اجلاس می باشد.
اين لايه وظيفه ايجاد و حفظ ارتباط را دارد . مديريت ورود به سيستم در اين لايه انجام مي شود. اين لايه نيز توسط نرم افزار مديريت مي شود و در شبكه هاي صنعتي كاربرد ندارد.
6 – لایهی نمایش(Presentation Layer) :
این لایه اطلاعات را از لایهی کاربرد دریافت نموده ، آنها را به شکل قابل فهم برای کامپیوتر مقصد تبدیل می کند . این لایه برای انجام این فرایند اطلاعات را به کدهای ASCII ویا Unicode تبدیل می کند.
اين لايه، جهت قالببندي داده هاي اطلاعاتي (تبديل آنها به فريم اطلاعاتي)، براي ارسال بهکار میرود و در ضمن در سمت گيرنده، تبديل آن فریم به داده اطلاعاتي بهكار مي رود. مثلا“ ممكن است يك مجموعه كاراكتر را به كدهاي ASCII تبديل كند. همچنين عمل رمزگذاري برروي داده ها نيز ممكن است در اين لايه انجام شود. لايه 6 معمولا“ توسط نرم افزار مديريت مي شود و اغلب در شبكه هاي صنعتي كاربرد ندارد.
7 – لایهی کاربرد (Application Layer) :
این لایه، امکان دسترسی کاربران به شبکه را با استفاده از نرم افزارهایی چون E-mail- FTP و.... فراهم می سازد.
اين لايه، محتوي اطلاعات را مشخص مي كند و انتقال آنها بين برنامه هاي كاربردي را فراهم میکند. اگر شما بوسيله Email يك فايل PDF را ارسال كنيد، برنامه اي كه براي باز كردن آن استفاده مي شود Adobe Acrobat است . بيشتر لايه هاي پروتكل پيچيده هستند ولي لايهی Application آخرين مرحله در ساخت اطلاعات مفيد است.
در طراحي يك سنسور اين جزء، نرم افزاري است كه داده هاي پردازشي را بين سنسورها و پردازنده مبادله مي كند.
به نقل از "تندآموز شبکه های کامپیوتری" - نیکل آران
این وبلاگ محلی است برای تبادل اطلاعات فنی در مورد تجهيزات الكتريكي و ابزاردقيق نيروگاه هاي برق آبي ، ايستگاه هاي پمپاژ آب و تصفيه خانه هاي آب و فاضلاب