در مفهوم شبکه سازی، فرایند انتقال بسته های اطلاعاتی از یک منبع به مقصد را مسیر یابی گويند که به كمك ابزاری با نام مسیریاب انجام می شود. مسیر یابی یک شاخصه کلیدی در شبكه است زیرا باعث می شود پیام‌ها از یک کامپیوتر به کامپیوتر دیگر منتقل شوند. این عملکرد شامل تجزیه و تحلیل مسیر، برای یافتن بهترین مسیر است. مسیر یاب ابزاری است که شبکه های محلی را به‌هم متصل می کند یا به بیان بهتر بیش از دو شبکه را بهم متصل می کند. مسیر یاب بر حسب عملکردش به دونوع زیر تقسیم می شود:

الف - مسیریاب ایستا (static): که در این نوع ، جدول مسیریابی توسط مدیر شبکه که تعیین کننده مسیر می‌باشد بطور دستی مقدار دهی می شود.

ب - مسیریاب پویا (Dynamic): که در این نوع ، جدول مسیریابی خودش را تنظیم می‌کند و به‌طور اتوماتیک، جدول مسیریابی را روز آمد می کند.