نیروگاه های برق آبی کوچک - قسمت دوم

طبقه بندي نيروگاه هاي برق آبي از نظر ظرفيت:

معمولاٌ نيروگاه‌هاي برق آبي را بر حسب ظرفيتشان به دسته‌هاي ميكرو (Micro)، ميني(Mini)، كوچك(Small) و بزرگ تقسيم بندي مي كنند هر چند در اين زمينه توافق كلي وجود ندارد اما محدوده هاي ذكر شده در اين مورد به يكديگر نزديك  مي‌باشند كه چند نمونه را به اختصار ذكر مي‌كنيم:

 

2-1- بر اساس استاندارد IEEE  [1] :

الف- نيروگاه‌هاي برق آبي ميني يا ميكرو (Mini / Micro hydro electric power plant )

واحدهاي ميني يا ميکرو به واحدهاي با خروجي توان كمتر از  kw 100 گفته مي‌شود.

ب-نيروگاه‌هاي برق آبي كوچك( Small hydro electric power plant )

واحدهاي کوچک(small)  به واحدهاي با خروجي كمتر از  5MW گفته مي‌شود.

 

۲-2-بر اساس دسته‌بندی شرکت RET SCREEN [2]  در کانادا:

در ایالت انتاريوی کانادا " نيروگاه كوچك(small)"  به ظرفيت‌هاي زير 20  مگاوات گفته مي‌شود،در ایالت کبک کانادا،  25 مگاوات به عنوان حد بالای نیروگاه کوچک در نظر می‌گیرند و ظرفيت 10 مگاوات، ظرفيت متداول اين محدوده است. در برخي موارد ظرفيت‌هاي بين 100 كيلووات تا 1 مگاوات را در دسته  " ميني هيدرو" و ظرفيت‌هاي زير 100 كيلووات را دردسته " ميكرو هيدرو" تقسيم بندي مي نمايند.

 

همچنين در ملاحظات ارايه شده از طرف اين شركت،  قطر توربين هم به عنوان يك عامل در دسته‌بندي نيروگاه‌هاي برق آبي درنظر گرفته شده است.

 

۳-2-مرجع شماره 3 محدوده هاي زير را بيان نموده است[3]:

 

كشور	Micro  (KW)	Mini  (KW)	Small   (MW)
امريكا	<100 kw	100-1000 kw	1-30 MW
چين	------------	<500kw	.5-25 MW
هند	<100 kw	100-1000 kw	1-15 MW
فرانسه	5-5000 kw	-------------	--------------

 

1-  "IEEE guide for control of small hydro electric power plants ",IEEE Std 1020-1988

۲-"SMALL HYDRO PROJECT ",RETScreen™ - Pre-Feasibility Analysis Model.

3-" Small Hydro Power-State or The Art and Application", ESAT-ELEN , Energy Institute , Kasteelpark Arenberg 10,B-300 Leuven – Belgium

 

تهیه شده توسط عباس.ک و محمد.ا

 

 

 

نیروگاه های برق آبی کوچک - قسمت اول

مقدمه

نيروگاه‌هاي برق آبي كوچك  معمولاً  به گونه‌اي در نظر گرفته مي‌شوند كه كمترين مقدار عمليات نصب در  سايت را به همراه داشته باشند. در اين نوع نيروگاه‌ها سعي برآن است كه از كارهاي زمان‌بر و با پيشرفت كند،  مثل واحدهاي با قطر زياد كه استاتورهاي 2 یا چندتكه دارند و نياز به مونتاژ نهايي در سايت دارند ،پرهيز شود.

 

کاربرد نيروگاه‌هاي برق آبي كوچك:

     زمانی نصب نيروگاه‌هاي برق آبي کوچک در نظر گرفته مي‌شوند که کارهاي ساختماني مورد نياز و نيز هزينه‌هاي انجام آن‌ها حداقل باشد. به‌طور مثال:

• نصب نیروگاه در محل سدهای موجود
• نصب نیروگاه در محل خطوط لوله
• نصب نیروگاه در محل کانال‌ها

ایده نیروگاه‌های کوچک در مواردی استفاده می شود که جریان آب یا سایر مایعات دیگر مانند خروجی فاضلاب یا جریان آب شور و ... وجود داشته باشد و ارتفاع (هد) مناسبی هم موجود باشد. واحدها ممکن است بسته به شرایط فیزیکی سایت، شفت‌هایی به صورت عمودی، افقی و یا مورب داشته باشند. در حالت کلی تفاوتی بین تجهیزات کنترلی واحدها باشفت افقی و عمودی وجود ندارد. تجهیزات مورد نیاز کاملاً به شرایط کاری پروژه مورد نظر بستگی دارند[1].

 

1-  "IEEE guide for control of small hydro electric power plants ",IEEE Std 1020-1988

 

تهیه شده توسط عباس و محمد

 

کاربرد اینورتر در ایجاد Safe AC

اینورتر - قسمت چهارم

 

ب- برق مطمئن (Safe AC)

در بیشتر نیروگاه‌های آبی بزرگ، حداقل از دو اینورتر برای تغذیه‌ی برقSafe AC  استفاده می‌شود. برای مثال در یک نیروگاه 1000 مگاواتی، این اینورترها به ظرفیت KVA 10 و ولتاژ ورودی 220 ولت DC و ولتاژ خروجی 220 ولت AC می‌باشند.

در هر یک از پانل‌های اینورتر، یک کلید استاتیک و یک کلید استاتیک بای‌پس (BY-PASS) به منظور اتصال بار از اینورتر به تابلوهای توزیعSafe AC  پیش‌بینی شده است. اتصال به بار از طریق یک ترانسفورماتور ایزوله‌کننده انجام می‌گیرد.

      اینورترهای Safe AC برای تغذیه بارهای مهمAC  مانند تجهیزات اتاق کنترل، سیستم ساعت، سیستم Access Control ، سیستم مخابرات و سیستم CO₂ ژنراتور استفاده می‌شود. در این نیروگاه اگر یکی از اینورترها نقص پیدا کند یک سوئیچ تبدیل استاتیکی در پانل اینورتر، بار را از طریق یک ترانس ایزوله‌کننده از اینورتر به برق VAC 380 متصل می‌کند. این حالت هیچ گونه وقفه‌ای در ولتاژ خروجی ایجاد نمی‌کند.

این اینورترها در شرایط زیر به‌صورت اتوماتیک از مدار خارج می شوند:

1-                کاهش ولتاژ   DC ورودی

2-                  کاهش یا افزایش ولتاژ AC  خروجی

3-                  اضافه بار

4-                  اضافه حرارت

5-                  اتصال کوتاه

6-                  اعوجاج  SHبیشتر از % 7

 

تهیه شده توسط سروش

 

 

 

UPSهای On-line و Off-line و Line Interactive

اینورتر : قسمت سوم

کاربردهای اینورتر :

    اینورتر در سیستم‌های مختلفی از صنایع به کار می‌روند از جمله تولید برق مطمئن(safe AC)، UPS ، کنترل دورها و غیره. در این قسمت بعضی از این کاربردها را تشریح می کنیم.

 

الف- UPS (Uninterruptible Power Supply)

 منبع  تغذیه‌ی بدون وقفه (UPS) دستگاهی است، متشکل از قطعات الکترونیکی که بین منبع برق ورودی و مصرف کننده وصل می شود و از بروز اختلالات برق ورودی(برق شهر) از جمله قطع کامل آن جلوگیری می‌کند. برای به حداقل رساندن مشکلات استفاده از برق شهری و حفاضت هر چه بیشتر سخت‌افزارها و نرم‌افزارهای مورد استفاده و همچنین اطلاعات موجود در شبکه‌های کامپیوتری، استفاده از سیستم‌های منبع تغذیه بدون وقفه (UPS) پیشنهاد می‌گردد.

 

انواع UPS :

UPS را به لحاظ نوع کاربرد و تکنولوژی ساخت می‌توان به سه گروه تقسیم کرد:

1- سیستم‌های با تبدیل دوگانه (Double Conversion On-Line UPS):

    در این نوع UPS، مبدل DC/AC اصلی دستگاه (اینورتر) به صورت پیوسته، تغذیه بار را با برق یکسو شده‌ی شهر یا در زمان قطع برق از طریق باتری تامین می‌نماید. به عبارت دیگر در این شرایط، تغذیه مصرف کننده به‌طور دائم توسط اینورتر انجام می‌گردد و کاملاً از شبکه‌ی برق شهر ایزوله می‌باشد، به همین دلیل تغییرات ولتاژ، فرکانس و .... به مصرف کننده منتقل نمی‌گردد. در این حالت اگر برق شهر قطع شود، هیچ وقفه‌ای در تامین برق به‌وجود نمی‌آید زیرا تغذیه بار از طریق اینورتر و از طریق باس DC انجام می‌شود. در سیستم‌های خیلی مهم از این نوع UPS استفاده می‌شود.

 

2-سیستم‌های Off-Line UPS :

    در این نوع UPS  در حالت عادی، برق شهر از طریق By Pass به مصرف کننده منتقل می‌گردد. در این حال مبدل DC/AC اصلی دستگاه (اینورتر) خاموش است و یا در صورت روشن بودن در حالت باردهی به مصرف کننده نمی‌باشد و فقط در مواقع خاصی نظیر اختلال در شبکه یا قطع برق شهر، توان خروجی با استفاده از انرژی ذخیره شده در باتری تامین می‌گردد، جایگزینی منبع تغذیه توسط کلید(By Pass)، ممکن است چند میلی ثانیه باشد.

 

3-سیستم‌های Line Interactive :

   این نوع UPS شامل دستگاه‌هایی می‌شود که در آن‌ها سعی شده با اضافه کردن سیستم تنظیم ولتاژ در مسیر By-Pass ، عملکرد بهتری نسبت به سری Off-Line ارائه شود. دو نوع از متداول‌ترین سیستم‌های این رده، UPSهای مجهز به ترانس Buck/Boost و ترانس Ferro-resonant می‌باشند.  UPS مدل Line-Interactive مشابه مدل‌های Off-Line، بار خود را از طریق مسیر By-pass تغذیه می‌کند و بر اثر هر حادثه‌ای که سبب قطع برق شهر شود، بار را به اینورتر انتقال می‌دهد. در بخش‌های باتری، شارژ و مدار اینورتر نیز مشابه با سیستم off-line است اما به خاطر اضافه شدن مدار تنظیم ولتاژ در مسیرBy-Pass، بار کمتری به اینورتر انتقال می‌یابد. چنین سیستمی تاثیر بیشتری در کاهش هزینه‌ها داشته و عمر مفید باتری در مقایسه با off-line بیشتر می‌باشد.

در زیر، مقایسه‌ای بین UPS نوع on-line با Line-Interactive انجام شده است. 

 

No.	Parameters	Line Interactive	On - Line
1	Isolation from Mains	Not Available	Available
2	Voltage Regulation	Fair	Excellent.
3	Battery Back-up	Available	Available
4	DMRR Noise Rejection	Good	Excellent.
5	CMRR Noise Rejection	Fair	Excellent.
6	Frequency Stability	Not on Mains Power	Always Stable
7	Changeover	Within 2-4 msec.	'0" Sec.

 

در زیر هم چند آدرس را می توانید پیدا کنید که توضیحات بیشتری در این مورد به شما بدهند.

 

http://en.wikipedia.org/wiki/Inverter_(electrical)

http://www.sweetwater.com/expert-center/glossary/t--DoubleConversionOn-LineUPS

http://www.aseemoorjaindia.com/ups.htm

 

تهیه شده توسط سروش

اینورتر (Inverter)- قسمت دوم

اینورتر (INVERTER) :

اینورتر دستگاه مبدلی است که ولتاز DC را به AC تبدیل می کند. اینورترها در رنج‌های وسیعی، از منابع تغذیه‌ی کوچک کامپیوتر گرفته تا صنایع بزرگ و با توان بالا استفاده می‌شوند. اینورترهای ساده شامل یک راه‌انداز اسیلاتوری و یک ترانزیستور هستند که برای منقطع کردن ورودی DC و تولید موج مربعی استفاده می‌شود. این موج مربعی توسط ترانسفورماتور به شکل موج تقریباٌ سینوسی تبدیل می‌شود تا ولتاژ خروجی مورد نیاز تولید گردد. در اینورترهای پیشرفته از ترانزیستور و یا تریستور استفاده می‌شود. خازن‌ها و سلف‌ها می‌توانند برای هموار کردن جریان ورودی و خروجی ترانزیستورها به کار روند. همچنین برای تولید موج‌های سینوسی‌تر می‌توان از دو خط ورودیDC  با دو ولتاژ یا ورودی مثبت و منفی با زمین مشترک استفاده کرد.

 

 

انواع اینورتر:

به طور کلی با توجه به نوع خروجی، دو نوع اینورتر  وجود دارد که هر یک مزایا و معایبی دارد:

1- اینورتر با موج سینوسی خالص(Pure Sine Wave)

2- اینورتر با موج سینوسی تغییر یافته(Modified Sine Wave)

در اینورترها، شکل موج سینوسی خروجی را می توان با به کار بردن میکروپروسسور مشابه خروجی ژنراتورها کرد. در حقیقت اینورتری خوب است که شکل موج سینوسی کاملی در خروجی داشته باشد.

در اینورترهای موج سینوسی تغییر یافته از تکنولوژی ساده قدیمی استفاده شده و شکل موج خروجی این اینورترها مربعی (شبه سینوسی) است. این اینورترها کیفیت نامرغوبی دارند ولی از لحاظ اقتصادی به صرفه می باشند.

در شکل‌های زیر می‌توانید تفاوت بین خروجی یک اینورتر با موج سینوسی خالص را با اینورتری با موج سینوسی تغییریافته مشاهده کنید.

 

 

يكى از مهمترين پارامترهای اينورتر، شكل موج خروجى است كه در انواع مربعى (شبه سينوسى) و سينوسى طراحى مى‌گردد.

مناسب‌ترين شكل موج مورد استفاده براى تجهيزات حساس الكترونيكى، شكل موج سينوسى است چرا كه شكل موج هاى متناوب غيرسينوسى به دليل طبيعت خود، حاوى مولفه‌هاى فركانسى بالاتر از Hz50 و با مضاربی از فركانس پايه Hz50 مى‌باشند كه در حقيقت به عنوان فركانس‌هاى ناخواسته حكم نويز يا اختلال را داشته و در بسيارى از موارد موجب اختلال در عملكرد اين تجهيزات مى‌گردند. از اين رو در اینورترهاى پيشرفته، سعى بر‌ آن است كه تا حد ممكن شكل موج خروجى به شكل موج سينوسى ايده‌آل يا سينوسى كامل نزديك گردد كه اين امر با روش‌ها و تكنولوژى‌هاى متفاوتى قابل حصول است. نكته قابل توجه آن است كه اينورترهاى سينوسى غالباً بدون بار و حتى با بارهاى اهمى شكل موج خود را حفظ مى‌كنند ولى تحت بارهاى القايى (مانند موتور يا مهتابى) و سوئيچينگ  (مانند منابع تغذيه كامپيوتر) حساس بوده و شكل موج به دست آمده از سينوسى كامل منحرف مى‌گردد كه اين به نوبه خود منجر به بروز نويز يا اختلال مى‌گردد. بنابراين، اولين اولويت در اينورترهاى سينوسى، استفاده از تكنولوژى‌هايى است كه در حفظ شكل موج، تحت بارهاى مختلف، موفق‌تر عمل كنند.

تكنولوژى‌ متداول، مدولاسيون SPWM در انواع مختلف خود است ولى جديدترين تكنولوژى براى ساخت شكل موج سينوسى مدولاسيون دلتا نام دارد كه در اينورترهاى شرکت هژيرصنعت مورد استفاده قرار گرفته است.

 

تهیه شده توسط سروش

اینورتر (Invertor)

قسمت اول

مقدمه:

  مبدل‌های قدرت با توجه به ورودی و خروجی به 4 نوع تقسیم می‌شوند:

1-     مبدل   AC – DC(یکسوکننده‌ها)

2-     مبدل  DC – DC( کانورتر ولتاژ یا جریان ، DC Chopper  ، Buck/Boost Converter )

3-     مبدل   AC – AC(سیکلوکانورتر ، تغییر دهنده‌ی فرکانس ، Power Controller )

4-     مبدل  DC – AC(اینورتر)

     کاربرد این مبدل‌ها در سیستم‌های قدرت و تغییر و یا کنترل یک یا چندین مشخصه مانند فرکانس، ولتاژ، تعداد فاز، توان راکتیو و کیفیت توان بار می‌باشد. یکی از این مبدل‌ها اینورتر است که ولتاژ DC را به AC تبدیل می‌کند. اینورترها می‌توانند به صورت مکانیکی یا الکترونیکی باشند. نوع مکانیکی آن یک موتور- ژنراتور ابتدایی است که شامل یک موتور DC و یک ژنراتور AC  می‌باشد. این نوع اینورترها مدت کمی استفاده شدند. امروزه اینورترهای الکترونیکی کاربردهای وسیعی در صنایع دارند. این اینورترها در گستره‌ی وسیعی استفاده می‌شوند از منبع تغذیه‌های کوچک کامپیوتر گرفته تا صنایع بزرگ با توان بالا. اینورترهای الکترونیکی را می‌توان با نوع شکل موج خروجی، نوع سوییچ، تکنولوژی سوییچینگ و فرکانس، دسته‌بندی کرد. انواع شکل موج خروجی AC عبارت است از خروجی موج مربعی(Square Wave)، موج سینوسی تغییر یافته(Modified Sine Wave) و موج سینوسی خالص(Pure Sine Wave). نوع سوییچ‌ها در قدیم به صورت رله‌های مکانیکی بودند ولی امروزه در اینورترها از نیمه هادی‌ها (ترانزیستور) استفاده می‌شود. SCR (Silicon Controlled Rectifiers) ها اولین نیمه هادی‌هایی بودند که مورد استفاده قرار گرفتند و بعد ترانزیستورهای دارلینگتون که دارای معایبی در سوییچینگ هم بودند. MOSFET  ها (Metal Oxide Semi-conducting Field Effect Transistor) مشکلات سوییچینگ را حل کردند. FET ها مزایایی از قبیل مقاومت کم و قابلیت هدایت جریان بالا را دارند. امروزه از ترانزیستورهای IGBT (Insulated Gate Bi-polar Transistor) که دارای قدرت بیشتر و تلفات کمتری هستند در سوییچینگ استفاده می‌شود.

    به‌طور کلی دو نوع تکنولوژی سوییچینگ وجود دارد. نوع پوش‌پول(Push-Pull) و پل(H-Bridge). در نوع پوش‌پول از یک ترانسفورماتور سر وسط‌دار و دو ترانزیستور سوییچ که به سیم‌پیچ ترانسفورمری مانند شکل 1 متصلند تشکیل شده است. این نوع مدارها برای اینورترهای موج مربعی مناسب هستند.

 

 

 

شکل1 – تکنولوژی سوئیچینگ نوع پوش پول

 

     در نوع دوم یعنی مدار پل، از چهار ترانزیستور سوییچینگ که دو به دو روشن و خاموش می‌شوند استفاده شده است. ترانزیستورهای نوع FET و IGBT با راندمان بالایی که دارند برای اینورترهای موج سینوسی، سینوسی تغییر یافته و اینورترهای فرکانس بالا و پایین در مدار پل استفاده می‌شوند. در شکل 2 مدار پل نشان داده شده است.

 

 

شکل 2- تکنولوژی سوئیچینگ نوع پل

 

 

تهیه شده توسط : سروش

 

نحوه‌ی تخلیه و دفع لجن در تصفیه خانه

قسمت بیست و نهم

نحوه‌ی تخلیه و دفع لجن

 

لجن‌های تولیدی تصفیه‌خانه، شامل پساب حاصل از شستشوی فیلتر و نیز لجن‌های حاصل از فرایند ته‌نشینی می‌باشد.

الف- پساب شستشوی فیلترها:

مشخصات پساب شستشوی صافی‌ها که در مراجع مختلف ذکر شده است، به‌صورت زیر است

·         درصد مواد جامد:  1  -   1/0

·         رنگ : بسیار متغیر (خاکستری، قهوه‌ای و سیاه)

·         بو : ندارد

·         میزان باکتری : زیاد

·         قابلیت آبگیری : باید معلق‌سازی و ته‌نشینی انجام گیرد.

 

بازیافت پساب حاصل از شستشوی فیلترها، مزایای زیر را دارد:

-          با برگشت پساب که در حدود 2 تا 5% از تلفات تصفیه‌خانه را تشکیل می‌دهد، در میزان آب صرفه‌جویی می‌شود.

-          پساب در حین عبور از واحدهای انعقاد و ته‌نشینی، ضمن این‌که به انعقاد کمک می کند، خودش هم تغلیظ می‌شود.

-          با برگشت پساب به سیستم، در مصرف مواد شیمیایی صرفه‌جویی می‌شود.

 

چون پساب محتوی رنگ، مواد معلق و باکتری زیاد است برای تخلیه به محیط مناسب نمی‌باشد و با توجه به موارد بالا، پساب بازیافت به ابتدای تصفیه‌خانه برگشت داده می‌شود.

برای بازیافت آب شستشوی فیلترها، می‌توان حوضچه‌ای را درنظر گرفت (به ابعاد مثلاً 700 مترمکعب به عمق مفید 4 متر) که پس از ته‌نشینی بخشی از مواد معلق پساب حاصله، به کمک پمپ به واحد اختلاط سریع تصفیه‌خانه منتقل شود.

 

ب- لجن حاصل از حوض های ته‌نشینی:

این لجن بر اساس مراجع مختلف کیفیتی به شرح زیر دارد:

-          درصد مواد جامد: 2 – 2/0

-          رنگ: قهوه‌ای – خاکستری

-          بو : ندارد

-          میزان باکتری : زیاد

-          قابلیت آبگیری : تغلیظ و آبگیری

مخزن آب تصفیه شده و واحد تامین آب مصرفی در تصفیه خانه

قسمت بیست و هشتم:

مخزن آب تصفیه شده:

جهت تامین زمان لازم برای تماس کلر با آب و نیز برای تامین آب تصفیه شده برای مواقعی که مشکلی از نظر قطع برق در تصفیه‌خانه ایجاد می‌شود، مخزن ذخیره‌ای ساخته می‌شود که حجم نسبتاً زیادی آب تصفیه را در خود نگه می‌دارد. برای مثال در یک ایستگاه از دو مخزن 10000 مترمکعبی برای این کار استفاده شده است. مخازن معمولاً به‌صورت مجزا با دیواره‌ی مشترک و ورودی-خروجی مجزا درنظر گرفته می‌شوند.

 

واحد تامین آب مصرفی:

آب مصرفی در تصفیه‌خانه برای کلرزنی، واحد شیمیایی، شستشو و آب آشامیدنی به‌کار می‌رود. این آب مصرفی از آب تصفیه‌شده تامین می‌گردد.

مقایسه‌ی کلروفریک و سولفات آلومینیوم(آلوم)

قسمت بیست و هفتم:

مقایسه‌ی کلروفریک و سولفات آلومینیوم(آلوم):

حلالیت کلروفریک در محدوده‌ی PH آب‌های سطحی(7 تا 8) حدود  10⁴ مرتبه کمتر از سولفات آلومینیوم است. فعالیت منعقدسازی کلروفریک در محدوده‌ی PH وسیع‌تری نسبت به سولفات آلومینیوم است.

بر حسب تجربه‌ی موجود نسبت به آب‌های سطحی کشور، دیده شده است که معمولاً زمان تشکیل اولین لخته در شرایط استفاده از کلروفریک، کمتر از شرایط استفاده از سولفات آلومینیوم است به همین ترتیب، اندازه‌ی لخته‌ها، درشت‌تر و سرعت ته‌نشینی لخته‌ها نیز بیشتر از آلوم است.

حذف کدورت و ذرات معلق با استفاده از کلروفریک، معمولاً مناسب‌تر از سولفات آلومینیوم است. میزان ماده‌ی منعقدکننده‌ی مصرفی در صورت استفاده از کلروفریک کمتر از آلوم است.

تاثیر بهتر کلروفریک علاوه بر زدایش کدورت و ذرات معلق، در کاهش عوامل میکرو ارگانیسمی و پاتوژن‌ها هم عامل موثری است. همچنین شرایط مناسبی را نیز برای ضدعفونی آب ایجاد می‌کند زیرا ذرات معلق، وسیله‌ی بسیار موثری برای ایجاد مصونیت در میکرو ارگانیسم‌ها در مقابل تاثیرات مواد ضدعفونی‌کننده می‌باشد.

مصرف کلروفریک نسبت به آلوم در سال‌های اخیر، بیشتر شده است و دلیل آن با توجه به مزایای کلروفریک و گرایش به استفاده از آن به‌جای سولفات آلومینیوم در تصفیه‌خانه‌های آب می‌باشد.

 

مواد منعقد کننده مورد نیاز در تصفیه‌خانه

قسمت بیست و ششم:

مواد منعقد کننده مورد نیاز در تصفیه‌خانه:

مواد شیمیایی مورد استفاده برای انعقاد، نقش اساسی در تصفیه‌ی آب به عهده داشته و به دلیل نیاز دائمی، مصرف آن‌ها بر هزینه‌ی مستمر تصفیه‌ی آب، تاثیر قابل توجهی خواهد داشت. لذا تعیین نوع و مقدار مناسب این ماده، اهمیت زیادی دارد.

جهت تعیین نوع و مقدار ماده‌ی منعقدکننده‌ی مناسب برای انعقاد مواد معلق از آزمون جار تست  استفاده می‌شود. معروف‌ترین مواد شیمیایی که برای انعقاد مواد معلق آب آشامیدنی مصرف می‌شوند سولفات آلومینیوم(زاج) و کلروفریک می‌باشند.از آهک هم برای تنظیم PH استفاده می‌شود. با توجه به ترکیب شیمیایی آب و جنس مواد معلق آن، در صورت نیاز ، مواد دیگری نیز برای کمک به بهبود شرایط لخته‌سازی و ته‌نشینی به آب افزوده می‌شود که از عمده‌ترین آن‌ها پلی‌الکترولیت را می‌توان نام برد.